COLUMN

Leo Fijen

Image

11-09-2020

School als bouwplaats voor een nieuwe samenleving

HET NIEUWE BOEK VAN ERIK BORGMAN GAAT OVER MIJN LEVEN

Mijn leven had er anders uitgezien zonder twee docenten. Ik deed nog het oude gymnasium op een school van paters waar steeds vaker docenten van buiten les gaven. De een gaf geschiedenis en deed dat op een zo toegankelijke manier dat haar lessen een feest waren. Toen ik vertelde dat ik later graag journalist wilde worden raadde zij me aan om geschiedenis te gaan studeren. Want met dat fundament heb je veel meer kansen in de journalistiek. Ze heeft gelijk gekregen. De ander doceerde klassieke talen, ook een vrouw. Ze hielp me door de teksten heen te kijken en leerde me niet alleen te vertalen maar ook open te staan voor de wijze levenslessen uit de oudheid. Deze twee vrouwelijke docenten deden nog veel meer: ze zagen talenten in mij die ik nog niet herkende en vermoedde en verlegden zo de horizon in mijn leven.

JONGE MENSEN IN HUN KRACHT ZETTEN
Ik heb vaak aan deze twee docenten moeten denken toen ik zelf een paar jaar voor de klas stond op twee katholieke middelbare scholen. Ik gaf geschiedenis maar was ook mentor van een brugklas. Nooit zal ik vergeten hoe deze klassen van start gingen. Want in sommige jaren zaten kinderen die veel talent hadden maar van hun basisschool te weinig ondergrond hadden meegekregen. Niets was er dan mooier om deze leerlingen na een moeilijke start op hun talenten te wijzen. De problemen met het vak Nederlands gingen we oplossen om het zicht op hun talenten groter te maken. Dat vond ik het mooiste aan de tijd als leraar: om de jonge mensen in hun kracht te zetten. Dat is met velen van hen gelukt. Zo kom ik sommigen nog steeds tegen in het publieke leven: als een succesvolle ondernemer, een goede journalist of een creatieve uitgever. En dan denk ik vaak terug aan dat moeilijke begin. Leerlingen zijn meer dan hun vakken, hun toetsen en hun resultaten, ze zijn unieke mensen met talenten.

HET VERHAAL VAN MIJN EIGEN LEVEN
Het is het verhaal van mijn eigen leven, het is mijn ervaring als leraar geschiedenis en mentor van brugklassen. Vrijheid van onderwijs is de uitdaging om jonge mensen in hun kracht te zetten en zo te bouwen aan een nieuwe samenleving waar plaats is voor iedereen. Vrijheid van onderwijs is de kans om in jonge mensen talenten aan te boren die ze zelf nog niet zien. Vrijheid van onderwijs is de opdracht om iedere leerling als een uniek mens te zien, met een waardigheid die van God komt. Zo kreeg ik les, zo heb ik leerlingen begeleid, zo schrijft Erik Borgman over de school als bouwplaats voor een nieuwe samenleving. Hij doet dat niet op een defensieve manier, nee, hij moedigt iedere school aan om zo naar jonge mensen te kijken. En hij ziet daar nieuwe kansen voor katholieke en protestants-christelijke scholen. Ik las dat nieuwe boek van Erik Borgman en dacht echt: dit gaat over mijn leven, als leerling en als leraar

Leo Fijen

Erik Borgman, De school als bouwplaats, 80 pagina’s, 14.90, uitgave van Adveniat